Jac Heidendaal overleden

Op 30 november 2005 overleed op 93 jarige leeftijd: Jac Heidendaal. Jac werd in 1972 lid van de Rotterdamse Wandelsport Vereniging. In 1971 kwam hij als 59-jarige in de wandelsport terecht, nadat hij in Osdorp uitgeput thuis kwam van een wandeltocht van 15 km. Van 115 kilo ging het terug naar 75 kilo, van een kettingroker naar een niet-roker. Na die eerste moeizame stappen in Osdorp raakte hij volledig verslingerd aan de wandelsport en vooral aan de lange afstand. In 1975 wandelde hij voor het eerst Nijmegen-Rotterdam; in 1990 liep hij op 78-jarige leeftijd zijn veertiende en laatste Nijmegen-Rotterdam. En waar wandelde hij eigenlijk niet? In Biel, in Unna, Amsterdam-Leeuwarden, de Mergellandroute, het zijn zomaar wat voorbeelden. Als 80-jarige wilde hij nog graag 80 km tochten lopen en ook dat lukte. In de tussenliggende jaren verlegde hij steeds zijn grenzen. In 1979 werd hij als 66-jarige Centurion nummer 674 in het Engelse Ewhurst. Toen in 1982 de Eddie McNeir Trofee werd ingesteld voor de beste 65-plusser tijdens de 100 mijl, werd Jac de eerste winnaar. Ook in 1983 en in 1986 (inmiddels bijna 74 jaar oud) volbracht Jac de 100 mijl binnen 24 uur en won hij de Eddie McNeir Trofee. Kortere afstanden op hogere snelheid vormden een goede basis voor de lange afstand, zo begreep Jac. En zo liep hij vele prestatietochten en wedstrijden. Nederlandse snelwandelrecords voor 70-plussers en 75-plussers staan nog op zijn naam. Jac heeft tot op hoge leeftijd geweldige prestaties neergezet op (snel)wandelgebied. Maar Jac heeft ook op een geweldige manier promotie gemaakt voor de lange afstand en het prestatiewandelen. Direct na thuiskomst van een nieuwe sportieve prestatie zette hij zich achter zijn typemachine en maakte hij een levendig verslag, waarbij hij nooit vergat de ouderen en de vrouwen speciaal in het zonnetje te zetten. Dat verslag werd onmiddellijk gecopieerd en verstuurd naar vele wandelsportbladen. En zo maakte hij vele anderen enthousiast voor de wandelsport. Voor al het promotiewerk voor de wandelsport ontving Jac van de KNBLO de Breunesebokaal. Ook op vergaderingen verscheen hij regelmatig. Graag had hij het laatste woord. Of het nu aan het eind van een lange afstandstocht was of aan het eind van een vergadering, Jac vroeg als laatste het woord om alle medewerkers, bestuurders en organisatoren te bedanken voor het vele werk dat zij steeds maar weer verrichtten. Vele wandelaars trokken graag op met deze aimabele man, velen hoorden graag zijn wijze woorden en markante uitspraken. Een flinke dosis zelfspot, een groot doorzettingsvermogen en vele (nachtelijke) gesprekken maakten hem een geliefd man. We wensen zijn vrouw Jo, de kinderen, andere familieleden en vrienden veel sterkte toe bij het verwerken van dit grote verlies. Een markant mens heeft ons verlaten.